Oorsprong van Pasen

 - Dag van de Herrijzenis

U bent hier: Jezus Christus >> Oorsprong van Pasen

Oorsprong van Pasen - Een Christelijke Herdenking
De oorsprong van Pasen, een feest dat geassociëerd wordt met de inachtneming van de wederopstanding van Jezus Christus, is feitelijk gebaseerd op een heidense viering uit de oudheid. Christenen herdenken op deze dag het hoogtepunt van hun geloof, maar net zoals zo veel andere "christelijke feestdagen", is Pasen steeds commerciëler geworden en vermengd met niet-Christelijke tradities zoals de Paashaas, Paas-optochten en het zoeken naar paaseieren. Hoe is dit tot stand gekomen?

Oorsprong van Pasen - De Heidense Wortels
De oorsprong van Pasen dateert terug tot in de oudheid, niet lang na de wereldwijde Vloed die in Genesis 6-9 van de Bijbel is vastgelegd. Nimrod, een kleinzoon van Noach, had zich afgekeerd van de God van zijn grootvader en was een tiranniek heerser geworden. Volgens het Bijbelse verslag stichtte Nimrod toen hij koning was Babel, Nineve, Assur, Kalach en andere steden, die allemaal bekend staan om hun levensstijlen die afgrijselijk kwaad en perversie aanmoedigden. Toen Nimrod stierf verafgoodde zijn vrouw, Koningin Semiramis, hem als de Zonnegod, of Gever van Leven. Later zou hij bekend komen te staan als Baäl, en zij die de religie volgden die Semiramis had geschapen zouden Baäl-aanbidders worden genoemd. Zij werden geassocieerd met verafgoding, aanbidding van demonen, mensenoffers en andere praktijken die als boosaardig werden beschouwd.

Bij de oorsprong van Pasen is de geboorte van de onwettige zoon van Semiramis, Tamuz, betrokken. Op de een of andere manier overtuigde Semiramis de mensen er van dat Tammuz feitelijk de herboren Nimrod was. Omdat mensen al sinds het begin der tijden (zie Geneisis 3:15) op hun beloofde verlosser zaten te wachten, werden zij er door Semiramis van overtuigd dat Tammuz die verlosser was, en zelfs dat hij op bovennatuurlijke wijze was verwekt. Het duurde niet lang voordat de mensen niet alleen Tammuz (ofwel de herboren Nimrod) aanbaden, maar ook Semiramis zelf als de godin van de vruchtbaarheid. In andere culturen werd zij ook Ishtar, Ashtur en jawel, Pasen ("Astarte", de bron van het Engelse woord "Easter") genoemd.

De oorsprong van Pasen gaat terug naar het lente-ritueel dat door Semiramis werd ingesteld na de dood van Tammuz, die volgens de traditie door een wild zwijn was gedood. De legende zegt dat Tammuz door de tranen van zijn moeder uit dood opstond in de vorm van een of andere vegetatie die op de aarde verscheen.

Volgens de Bijbel was in het in de stad Babel waar de mensen een toren bouwden om zich tegen God te verzetten. Tot aan die tijd spraken alle mensen op aarde één enkele taal. Het bouwen van de toren leidde er toe dat God, zoals vastgelegd in Genesis 11:7, een spraakverwarring onder hen teweegbracht zodat zij niet langer verenigd konden zijn in hun valse geloof. Terwijl de mensen naar andere landen verhuisden, namen zij hun heidense praktijken met zich mee.

Moderne tradities zoals de Paashaas en het Paasei kunnen ook terug worden gevoerd naar de praktijken die door Semiramis werden ingesteld. Vanwege hun vruchtbare aard zijn konijnen al lang geassociëerd met vruchtbaarheid en haar godin, Ishtar. De oude Babyloniërs geloofden in een fabel over een ei dat uit de hemel in de rivier de Eufraat viel en waaruit de Koningin Astarte (een andere naam dus voor Ishtar of Semiramis) "uitbroedde".

Oorsprong van Pasen - Dag van de Wederopstanding voor Christenen
Voor Christenen is de oorsprong van Pasen gewoonweg de kruisiging en de herrijzenis van Jezus Christus, ongeveer 2,000 jaar geleden. Volgens de Evangelie-verslagen werd Jezus Christus, de ware Messias die in het Oude Testament werd beloofd, gekruisigd en werd Hij ten tijde van het Joodse Pesach-feest uit de dood opgewekt. Sinds die ontzagwekkende gebeurtenis plaatsvond, hebben zij die geloven dat Christus hun Messias is die dag geëerd en vaak door middel van het traditionele Pesach-feest gevierd. Toen het Evangelie van Christus zich door de niet-Joodse naties verspreidde, onder mensen die de geschiedenis van de Pesach-viering niet kenden, werden de heidense Paasrituelen geleidelijk opgenomen in wat de Christelijke kerk de "Dag van de Wederopstanding" noemde. Het toestaan van compromissen tussen de geboden van God en wereldse vertroostingen is al zo oud als de staat Israël zelf. De Amerikaanse geschiedenis leert ons zelfs dat Pasen als een heidense feestdag werd afgewezen door de Puriteinen die het land stichtten en dat deze feestdag pas na de Burgeroorlog wijd verbreid in acht werd genomen. Zij die geïnteresseerd zijn in een Christelijke blik op de Amerikaanse geschiedenis en de compromissen waaraan Amerika's Bijbelse fundering is onderworpen kunnen hierover lezen in boeken als The Light and the Glory (oftewel, Het Licht en de Glorie) door Peter Marshall en David Manuel.

Lees Nu Verder!

Creëer een 'SOCIAL BOOKMARK'!   Backflip   BlinkBits   Blinklist   blogmarks   del.icio.us   digg   Furl   Raw Sugar   reddit   Shadows   Simpy   Spurl   Technorati   Yahoo My Web   More...   |    WAT IS DIT?