 |
 |
Welke niet-bijbelse boeken hebben het over de historische Jezus?
Er bestaan onafhankelijke, niet-bijbelse boeken die de historische Jezus vermelden. Historicus Edwin Yamauchi vestigt de aandacht op de meest belangrijke referentie aan Jezus buiten het Nieuwe Testament. Dit bewijs is afkomstig van Tacitus, een Romein, die schreef dat Christenen verantwoordelijk waren voor de grote brand die Rome in 64 na Christus verwoestte. Hij geloofde dat Christus tijdens de heerschappij van Pontius Pilatus door een extreme executie stierf. En toch stelt hij dat de dood van Christus "een hoogst verderfelijk bijgeloof" was dat niet alleen in Judea maar ook in Rome de kop opstak. Hij geeft hiermee indirect bewijs voor de overtuiging van de vroege kerk dat Christus, die gekruisigd werd, uit het graf was opgestaan. Dit zou het bizarre fenomeen verklaren van een zeer snel groeiende religie die was gebaseerd op de verering van een man die als een crimineel was gekruisigd. Hoe kun je dat verklaren?
Een andere bron van bewijs voor Jezus kan gevonden worden in de brieven van Plinius de Jongere aan Keizer Trajanus. Plinius was de Romeinse gouverneur in Bithynië in Klein-Azië. Hij vroeg Keizer Trajanus om verschillende manieren waarop hij legale processen kon uitvoeren tegen hen die er van beschuldigd werden Christenen te zijn. Hij had wat onderzoek uitgevoerd over deze Christenen en dit is waar hij mee op de proppen kwam: Ze kwamen op een bepaalde dag van de week vóór het ochtendgloren samen en zongen liederen voor Christus, als voor een god. In tegenstelling tot andere goden die werden aanbeden, was Christus een persoon die op aarde geleefd had. Zij verbonden zichzelf aan een plechtige eed dat zij niet aan slechte daden mee zouden werken, en nooit bedrog, diefstal, overspel of meineed zouden plegen, of iemand's vertrouwen zouden schenden. Deze vroege Christenen geloofden dat hij een echt persoon was en zij hielden zijn leerstellingen in het hoogste aanzien. Zij verbonden zichzelf ook aan een hogere eed om de verschillende morele standaarden niet te schenden die de bron zijn van de ethische leerstellingen van Jezus.
De geschriften van Josephus, in zijn referentie genaamd "Testimonium Flavianum" zeggen: "Te dien tijde was er een zekere Jezus, een wijs mens, indien men hem althans een mens noemen mag; want zijn werken waren wonderbaar. Hij onderwees degenen, die graag in de waarheid onderricht wilden worden, hij werd gevolgd niet alleen door vele Joden, maar ook door vele heidenen. Deze was de Christus, die door de oversten van ons volk bij Pilatus aangeklaagd en op zijn bevel gekruisigd werd. Doch die hem bij zijn leven gevolgd hadden, verlieten hem na zijn dood niet; want hij is hun ten derden dage weer levend verschenen, gelijk de goddelijke profeten, onder meer andere wonderlijke dingen, van hem voorzegd hadden. Aan hem is het dat de christenen, die tegenwoordig nog bestaan, hun naam ontleend hebben." Josephus was geen Christen. Daarom geloven velen dat hij een tekst als bovenstaande niet zou kunnen hebben geschreven. Maar dan nog, we worden hier van details voorzien die ons vertellen dat de "Bijbelse Jezus" en de "Historische Jezus" één en dezelfde persoon zijn.
Er bestaat ook een verzameling Joodse rabbinale geschriften die een aantal duidelijke referenties aan Jezus verstrekken, die de Babylonische Talmud worden genoemd en ergens tussen 70-500 na Christus werden geschreven. De meest significante referentie uit deze periode zegt, "Er is een traditie, op de vooravond van de sabbat en Pascha hingen zij Yeshu op. En de heraut ging veertig dagen voor hem uit al roepende: Yeshu zal worden geëxecuteerd, want hij heeft toverij gepleegd en Israël verleidt en hen vervreemd van God." De naam Yeshu is in feite de naam Jezus in het Hebreeuws. Maar wanneer je deze passage leest zou je kunnen zeggen dat Jezus niet werd opgehangen, maar gekruisigd. Maar het woord "ophangen" dient als een synoniem voor het woord "kruisigen". En hoe zit het met de uitspraak dat Jezus gestenigd zou worden? Dit zou kunnen aanduiden dat de Joodse leiders dit eerst van plan waren, maar dat de Romeinse regering hier ingreep.
Een andere geschreven bron is afkomstig van Lucianus van Samosata die een satirist was in het Griekenland van de 2e eeuw. In één van zijn werken maakt hij de volgende opmerking: "De Christenen... aanbidden tot op vandaag een man – het uitmuntend personage dat hun nieuwe riten introduceerde, en op basis daarvan werd gekruisigd... en toen was aan hen door hun oorspronkelijke wettenmaker de indruk gewekt dat zij allemaal broeders zijn, vanaf het moment dat ze bekeerd zijn, en de goden van Griekenland ontkennen, en de gekruisigde wijsgeer aanbidden, en naar zijn wetten leven."
We kennen allemaal de man waar Lucianus over schrijft, en die man is Jezus. Wat had Jezus gedaan om een dergelijke toorn te ontsteken? Hij leerde mensen dat zij vanaf het moment van hun bekering elkaars broeders waren, wat betekent dat zij de Griekse goden moesten ontkennen, Jezus moesten aanbidden, en volgens Zijn leerstellingen moesten leven.
Zoals we hebben kunnen zien ondersteunen deze werken onze kennis over Jezus zoals we deze uit de Evangelieboeken hebben verkregen.
Leer Meer over de Historische Jezus!
|
|
|
Backflip
BlinkBits
Blinklist
blogmarks
del.icio.us
digg
Furl
Raw Sugar
reddit
Shadows
Simpy
Spurl
Technorati
Yahoo My Web
More...