Jezus' Wederopstanding

 - Een Dramatische Getuigenis

U bent hier: Jezus Christus >> Jezus' Wederopstanding 2

(Lees Eerst Jezus' Wederopstanding Deel 1)

Jezus' Wederopstanding - Vervolging
In 115 na Christus beschreef de Romeinse historicus Cornelius Tacitus het lijden van de vroege Christenen in de handen van hun hun folteraars. Keizer Nero had, om zijn Paleis uit te kunnen breiden, delen van Rome in brand gezet. Deze branden raakten oncontroleerbaar en werden later bekend als "de Grote Brand van Rome". Vervolgens gaf hij de Christenen de schuld van de branden en hiermee begon door het hele Romeinse Rijk heen een golf van vervolging. Hoewel de viool pas enkele jaren later werd uitgevonden, was dit de geboorte van het oude gezegde, "Nero speelde de viool terwijl Rome afbrandde". Tacitus schrijft: "Derhalve, om van dit bericht [dat Nero de brand zelf had gesticht] af te komen, gaf Nero de schuld aan en voerde hij de meest geraffineerde folteringen uit op een klasse die om hun slechtheid gehaat wordt, door het volk Christenen genoemd. Christus, waarin de naam zijn oorsprong had, leed de ultieme straf tijdens de heerschappij van Tiberius in de handen van één van onze procurators, Pontius Pilatus, en een hoogst verderfelijk bijgeloof, dat daardoor tijdelijk de kop werd ingedrukt maar dat later niet alleen in Juda weer uitbrak, de eerste bron van het kwaad, maar zelfs in Rome, waar alle dingen die afgrijselijk en schandelijk zijn uit alle hoeken van de wereld hun centrum vinden en populair worden. Zodoende werden allen die schuld bekenden gearresteerd; daarna werd, gebaseerd op hun informatie, een immense massa veroordeeld, niet zozeer vanwege de misdaad om de stad in brand te steken, maar om die van haat tegen de mensheid. Hoon van elke soort werd aan hun dood toegevoegd. Gehuld in dierenhuiden werden ze verscheurd door honden en vergingen, of ze werden aan kruisen genageld, of ze werden veroordeeld tot de vlammen en verbrandden, om als nachtelijke verlichting te dienen, nadat het daglicht was heengegaan. Nero bood zijn tuinen aan voor dit spektakel, en liet een show in het circus opvoeren, terwijl hij zich onder de mensen mengde in het gewaad van een wagenmenner of bovenop een wagen stond. Hierdoor ontstond, zelfs voor criminelen die een extreme voorbeeldstraf verdienden, een gevoel van compassie; want het was niet, zoals het leek, voor het publieke goed, maar om de wreedheid van één man te bevredigen, dat dezen werden vernietigd."

Jezus' Wederopstanding - Historische Autoriteiten
De Wederopstanding van Jezus en/of de vervolging van Zijn volgelingen werden buiten de Bijbel door de volgende historische autoriteiten vastgelegd: Gaius Suetonius Tranquillas, Flavius Josephus, Thallus, Plinius de Jongere, Justin Martyr, Tertullianus, en de Joodse Sanhedrin. Naast deze historici uit de oudheid, bestaan er ook documenten uit andere bronnen zoals de Griekse satirist Lucianus uit de 2^e eeuw. John Foxe schreef het klassieke Foxe's Book of Martyrs (oftewel Het Boek van Foxe over de Martelaren), dat in detail het Christelijk lijden beschrijft van de dood van de Christenen in de 1^e eeuw tot aan de vervolgingen tijdens de heerschappij van Koningin "Bloody Mary" in Engeland. De Inquisitie doodde tussen 1200 en 1800 na Christus 68 miljoen Christenen vanwege hun overtuigingen wat betreft de faalbaarheid van de Pausen en hun godslasteringen tegenover Christus. Ook nu weer konden zij die ter dood werden veroordeeld hun leven redden door hun overtuigingen af te zweren en de Paus te aanbidden.

Jezus' Wederopstanding - Individuele Beslissingen
De mannen die getuige waren van de Wederopstanding van Christus hebben hun getuigenis met de dood moeten bekopen. Hun getuigenis heeft, samen met het overtuigende bewijs dat door de Bijbel zelf wordt aangeleverd (zoals ongelooflijke voorspellingen), miljoenen mensen aangezet om in hun voetsporen te treden -- Om vervolging en dood te ondergaan in de handen van een ongelovige wereld, als gevolg van hun wetenschap dat Jezus Christus de Zoon van de Almachtige God is. Dat Hij naar de aarde kwam om voor onze zonden te sterven zoals honderden jaren vóór Zijn geboorte al was voorspeld in de Bijbel. Dat Hij aan een kruis stierf en uit de dood herrees. Dat Hij zichzelf vervolgens aan honderden discipelen toonde voordat Hij terugkeerde naar de hemel. Dat Hij aan het einde der tijden zal terugkeren. Deze mannen verkondigden hun geliefde Evangelie niet met woorden. Zij schreeuwden de wereld toe door hun eigen leven hiervoor te geven. Net als de gedetailleerde profetieën en het overtuigend bewijs, zoals de lege graftombe zelf, levert dit bewijs voor hun beweringen. De mensheid over de hele wereld heeft dus de mogelijkheid om de Herrijzenis of te accepteren of af te wijzen, gebaseerd op hun eigen overtuigingen. Maar er is wat dit onderwerp betreft geen gebrek aan getuigen van deze gebeurtenis, noch een gebrek aan bewijs.

Onderzoek Nu Verder!

Creëer een 'SOCIAL BOOKMARK'!   Backflip   BlinkBits   Blinklist   blogmarks   del.icio.us   digg   Furl   Raw Sugar   reddit   Shadows   Simpy   Spurl   Technorati   Yahoo My Web   More...   |    WAT IS DIT?