Herrijzenis van Christus

• Stierf Christus werkelijk aan het kruis? De herrijzenis van Christus is overduidelijk niet mogelijk als Hij niet eerst stierf.

• Als Christus aan het kruis stierf, was de graftombe daarna werkelijk leeg? Weer is dit vanzelfsprekend -- zonder een lege graftombe is het concept van de herrijzenis een zinloos iets.

• Als de graftombe leeg was, hoe weten we dan dat de herrijzenis van Christus hier de reden voor was? Waren er verschijningen na de herrijzenis? Als het aangetoond kan worden dat Christus stierf en in een graftombe werd geplaatst die later leeg bleek te zijn, dan kan er redelijkerwijs verwacht worden dat er een vuiltje aan de lucht was -- tenzij, uiteraard, Jezus aan individuen of groepen verscheen nadat de lege graftombe werd ontdekt.

Herrijzenis van Christus - Het Betoog

• Stierf Christus werkelijk aan het kruis?
  
  Hoewel de "flauwte-theorie" (dat Christus niet stierf aan het kruis, maar in plaats hiervan het bewustzijn verloor en later in de graftombe weer bijkwam) op verschillende momenten in de moderne geschiedenis verschillende maten van geloofwaardigheid is gegeven door de schriftgeleerden, onthult een nadere beschouwing van de theorie de zwaktes er van. Ten eerste zou de aard van de afranseling die Jezus had te verduren voordat Hij aan het kruis werd genageld alleen al genoeg zijn geweest om Hem in een shock-toestand te doen verkeren. De zweep die door de Romeinen werd gehanteerd -- leren riemen met daarin verweven metalen ballen en voorzien van scherpe botstukken -- zou hoogst waarschijnlijk Zijn huid gebroken en doorsneden hebben, hierbij doordringend tot in de botten. Jezus bevond zich in zo'n kritieke toestand, dat het waarschijnlijk lijkt dat Hij in elkaar zakte terwijl Hij zijn dwarsbalk naar Golgota droeg -- wat de soldaten van de gouverneur er toe dwong om Simon deze voor hem te laten dragen (Matteüs 27:32; Marcus 15:21; Lucas 23:26). Romeinse soldaten waren erg bekwaam in wat zij deden, en als zij zouden falen om de kruisiging op correcte wijze uit te voeren, dan zouden hun eigen levens gevaar lopen. We kunnen er daarom behoorlijk zeker van zijn dat ze zich niet vergisten toen zij vaststelden dat Jezus dood was (Johannes 19:33). Eén van de soldaten "stak een lans in zijn zij" (vers 34) om er zeker van te zijn dat zijn beoordeling juist was.
  
  Het laatste argument tegen de flauwte-theorie leunt op de reactie van de apostelen op de verschijningen van Christus na de herrijzenis. Als Hij slechts was flauwgevallen, en op een of andere manier in de koele lucht van de graftombe weer was bijgekomen, dan zou Hij er vreselijk toegetakeld uit hebben gezien. Gezien de zwaarte van de afranseling, zoals we hierboven beschreven, zou Hij weken, en misschien wel maanden, nodig hebben gehad om weer te herstellen. Een man in zo'n toestand zou met zekerheid de discipelen niet hebben kunnen inspireren, beangstigen en hen vervolgens verspreiden om over Zijn herrijzenis te prediken met een moed en vermetelheid die vaak hun eigen levens in gevaar brachten!
  
  

• Was de graftombe van Christus werkelijk leeg?
  
  Eén van de onbetwiste details van de wederopstanding is dat de graftombe inderdaad leeg was. De eerste indicatie hiervan is de reactie van de Joodse autoriteiten toen zij met de bewering van de discipelen werden geconfronteerd dat Jezus uit de dood was opgestaan. In plaats van het lichaam te voorschijn te toveren, of misschien wel een zoektocht te organiseren, gaven zij de soldaten die de graftombe hadden bewaakt geld om over deze kwestie te zwijgen (Matteüs 28:11-15). In andere woorden, in plaats van het ontkrachten van de beweringen van de discipelen, wezen zij deze slechts af. Paulus heeft het ook over de lege graftombe in 1 Korintiërs 15:6, wanneer hij de verschijning van Jezus aan de 500 mensen vermeldt, "van wie ...de meesten nu nog leven". Omdat de ooggetuigen nog steeds in leven waren, zou het dwaas van hem zijn geweest om zo'n stoutmoedige uitspraak te doen die gemakkelijk als onwaar zou kunnen worden bewezen, als hij geen vertrouwen had gehad in de nauwkeurigheid hiervan.
  
  

• Verscheen Christus na Zijn dood aan mensen?
  
  Er bestaan veel bijbelse getuigenissen over de verscheidene onafhankelijke verschijningen van Christus aan meer dan 500 verschillende individuen na Zijn herrijzenis. De verslagen over de wederopstanding noemen in feite 12 verschillende verschijningen van Christus, beginnend met Maria van Magdala en eindigend met de apostel Paulus. Deze verschijningen zouden geen hallucinaties kunnen zijn geweest vanwege de diversiteit van de situaties en het aantal getuigen dat er bij betrokken was -- een "groepshallucinatie" is een niet-bestaand iets. Bovendien waren deze verschijningen fysiek en tastbaar van aard, zoals bewezen wordt door de handelingen van Christus (bijvoorbeeld eten met de discipelen en hen aanmoedigen om Zijn zij en Zijn handen aan te raken). Zijn herrezen lichaam, hoewel onsterfelijk, was zonder twijfel een fysiek lichaam.
  
  De antwoorden op de bovenstaande vragen proberen om direct bewijs te leveren voor de historische waarheid van de wederopstanding van Christus. Op dit punt aangekomen lijkt het ons handig om ons af te vragen of er nog meer, indirect bewijs voor Zijn herrijzenis bestaat.